کشیدن دندان در ارتودنسی

keshortho

کشیدن دندان هم‌زمان با درمان ارتودنسی موضوع جدیدی نیست. برای مرتب کردن دندان‌هایی که از لحاظ عملکردی ناتراز و نامرتب شده‌اند، گاهی اوقات کشیدن دندان‌ها لازم می‌شود. نامرتبی دندان‌ها و سن بیمار، عوامل کلیدی در جهت تصمیم‌گیری برای کشیدن و یا نکشیدن دندان‌ها محسوب می‌شوند. کشیدن دندان در زمان ارتودنسی زمانی رخ می‌دهد که پزشک برای به دست آوردن فضای لازم اقدام به خارج کردن دندان‌های شیری و یا دندان‌های کودک می‌نماید.

در برخی از افراد پس از تشخیص دقیق و بر اساس شرایط فرد، متخصص ارتودنسی برنامه درمانی خاصی را طرح‌ریزی می‌کند تا ظاهر دندان‌ها و لبخند بیمار بهبود یافته و زیباتر گردد. در صورت کشیدن دندان در ارتودنسی، بیمار (و همچنین والدین او) باید اطلاعات لازم را دریافت کرده تا با اهداف فرایند درمان آشنا گردند.

در کلینیک تخصصی ارتودنسی دکتر صالحی توصیه کشیدن دندان قبل از نصب بریس‌های ارتودنسی تنها به‌واسطه معاینه و ارزیابی دقیق صورت می‌پذیرد، بعد از تصویربرداری به کمک اشعه ایکس، ساختن تصاویر سه‌بعدی، تجزیه ‌و تحلیل مدل‌های ساخته شده و همچنین پس از ارزیابی کامل اندازه فک و موقعیت قرارگیری لب‌ها توسط متخصصین ما، در مورد کشیدن دندان تصمیم‌گیری خواهد شد. تنها به‌واسطه برنامه‌ریزی دقیق و هدف‌گذاری بر اساس شرایط بیمار، متخصص ارتودنسی می‌تواند از طریق برنامه جامع درمانی، عملکرد دندان‌ها را اصلاح‌ کرده، زیبایی و اعتماد به ‌نفس را به بیماران بازگرداند. به ‌منظور مشاوره با متخصصان ما درباره کشیدن دندان در ارتودنسی و یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌های 02126110052- 02126110053 تماس حاصل فرمایید.

آیا در ارتودنسی دندان‌ها باید کشیده شوند؟


بر اساس نظر اکثریت متخصصین ارتودنسی، در برخی موارد کشیدن دندان ضروری است، برخی دیگر از متخصصین نیز در این خصوص ضرورتی احساس نمی‌کنند. در حال حاضر تعداد قابل‌ ملاحظه‌ای از کودکان به متخصصین ارتودنسی مراجعه می‌کنند، درحالی‌که فضای کافی برای رشد دندان‌های خود ندارند، کشیدن دندان برای باز شدن فضای رشد دندان‌ها، درمانی ساده و مؤثر است، بدون آنکه عوارض جانبی قابل‌ توجهی داشته باشد. با این ‌حال در برخی از موارد ممکن است به‌واسطه کشیدن دندان موقعیت لب‌ها دستخوش تغییراتی گردد. افراد زیادی به‌واسطه کشیدن دندان و بدون داشتن مشکل خاصی، از داشتن دندان‌های مرتب شده خود لذت برده و حس اعتماد به ‌نفسشان بهبود می‌یابد. با توجه به این‌که عده‌ای از افراد از کشیدن دندان خودداری می‌کنند، این مقاله ضروری بودن کشیدن دندان را در هر شرایطی تصدیق نمی‌کند.

علت


ازدحام یا فشردگی شدید دندان‌ها
keshortho1

فشردگی شدید دندان‌ها ساده‌ترین علت کشیدن دندان در این خصوص است، در افراد در حال رشد، این موضوع می‌تواند باعث نهفتگی دندان‌های پیش و یا نیش گردد. در بسیاری از موارد، چنین افرادی ناگزیر به استفاده از ایمپلنت‌های دندانی می‌شوند، چرا که فضای کافی برای رشد دندان‌ها وجود ندارد.

بیرون‌زدگی دندان‌ها

امروزه بیرون‌زدگی دندان‌ها از نظر زیبایی و عملکرد دندان‌ها بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد. اگر دندان‌های بیمار بیش ‌ازحد دچار برجستگی شده باشد، کشیدن دندان شرایط را برای درمان ارتودنسی بسیار مساعد می‌کند تا بدین‌وسیله اختلالات دندانی بیمار برطرف گردد.

ناهنجاری‌های اسکلتی و درمان‌های استتاری

در بیمارانی که در حال رشد نیستند (بزرگسالان و نوجوانان بزرگ‌تر)، کشیدن دندان‌های آسیا (پرمولر) شرایط را برایدرمان‌های حرکتی فراهم می‌کند تا برآمدگی فک بالا توسط عقب رفت دندان‌های ثنایای فک بالا به‌صورت طبیعی اصلاح گردد. علاوه بر این، در بیمارانی که از فشردگی متوسط دندانی و یا نامرتبی دندانی کلاس II  رنج می‌برند، می‌توان با  کشیدن چهار دندان آسیای کوچک، با موفقیت بالایی این اختلالات را درمان نمود.

کشیدن دندان و عقب رفتن دندان‌های آسیا در درمان عقب رفتگی فک تحتانی، می‌تواند در سلامت بیماران در آینده اثرگذار باشد، کما اینکه ممکن است در حال حاضر نیز برخی بیماران در این خصوص دچار مشکلات تنفسی گردیده باشند. در نهایت، در برخی از موارد متخصص ارتودنسی برای جبران عملکرد دندان‌های ثنایا و یا حذف ضرورت انجام جراحی برای گسترش فک، تصمیم به کشیدن دندان‌ها می‌گیرد. کشیدن و یا عدم کشیدن دندان در بیماران مسئله‌ای است که با ارزیابی دقیق باید توسط متخصصان ارتودنسی مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار بگیرد، شما می‌توانید در این خصوص و اهدافی که دندانپزشک در نظر گرفته است، با او به گفتگو و مشورت بپردازید. آموزش و افزایش آگاهی دندانپزشکان و بیماران باید در اولویت قرار بگیرد. دندان‌پزشکان و متخصصان نیز باید طرح‌های مختلف درمانی را برای بیماران مختلف کاملاً درک نمایند.

کدام دندان‌ها کشیده می‌شوند؟


keshortho2

نظریه رایجی در ارتودنسی است که شما باید نزدیک‌ترین دندان را در محلی که باید فضای آن اصلاح شود، خارج نمایید، همچنین از لحاظ زیبایی نباید 6 دندان جلوی فک را بکشید، یعنی دندان‌های نیش و پیش. دندان شماره 4، یعنی اولین دندان دائمی پرمولر (اولین دندان آسیای کوچک) شایع‌ترین دندانی است که در این موارد کشیده می‌شود.

این درمان زمانی انجام می‌شود که برای جلوگیری از فشردگی دندان‌ها در آینده، (با اینکه فشردگی شدیدی در دندان‌ها وجود ندارد)، دندان شماره چهار کشیده می‌شود. برخی از متخصصین ارتودنسی از لحاظ و آسیب‌دیدگی ظاهر صورت در خصوص کشیدن دندان شماره 5 یا دومین دندانی آسیای کوچک نگران هستند. اگرچه بستن فاصله ایجادشده مشکل‌تر است، کشیدن دندان شماره شش (اولین دندان دائمی مولر) و یا حتی دندان شماره هفت (دومین دندان دائمی آسیا) نیز طرفدارانی دارد. در موارد خفیف ممکن است تنها یک‌دندان کشیده شود.

همچنین انتخاب دندانی که باید کشیده شود به میزان سلامت دندان‌ها نیز بستگی دارد، دندان‌هایی که حجم پرکردگی زیادی دارند (به‌خصوص اگر ریشه دندان نیز پر شده باشد)، در صورت امکان نسبت به دندان‌های سالم از اولویت بیشتری برخوردار هستند.

کشیدن دندان کودکان در درمان ارتودنسی


در حالی‌که کشیدن دندان در بزرگسالان فضای بیشتری ایجاد می‌کند، اما چون فک کودکان باریک‌تر است، ممکن است آن‌ها را در آینده با مشکلاتی روبه‌رو نماید. کشیدن غیرضروری دندان‌ها در کودکان، می‌تواند اثر منفی بر ظاهر آن‌ها داشته باشد. همچنین گفته می‌شود، کشیدن دندان‌های دائمی کودکان قبل از ارتودنسی با بیماری اختلالات مفصل گیجگاهی – فکی (یک بیماری ناتوان‌کننده که باعث بروز علائم مزمنی همچون: اختلال در جویدن، درد فک، سردرد، وزوز گوش، صدا کردن فک و غیره می‌شود) می‌تواند در ارتباط باشد.

گزینه‌های جایگزین برای کشیدن دندان در ارتودنسی


ممکن است در اثر کشیدن دندان‌ها، موقعیت لب‌ها تحت تأثیر قرار بگیرد. گزینه‌های جایگزین متعددی در خصوص کشیدن دندان‌ها وجود دارد که در حال حاضر در درمان‌های ارتودنسی مدنظر قرار داده می‌شوند، از جمله:

 حرکت دادن دندان‌های آسیا در فک بالا

keshortho3

به کمک ابزارهای خاص ارتودنسی مانند هدگیر و دیستال جت می‌توان دندان‌های آسیا را به سمت عقب کشید، در نتیجه فضا برای دندان‌های جلویی باز می‌شود. این روش برای ایجاد فضا در جلوی دهان مؤثر است، اما دندان‌هایی که در پشت قوس دندانی در نزدیکی مفصل فک کشیده و یا حرکت داده شوند، می‌توانند در بزرگ شدن عرض صورت مؤثر باشند.

 کوچک کردن دندان

در مواردی که ازدحام و فشردگی دندان‌ها از خفیف تا متوسط است، می‌توان دو طرف دندان را تراشید تا فضای بیشتری برای رشد دندان‌ها مهیا شود. اگر دندان‌ها به‌صورت طبیعی، تحت سایش قرار گرفته و اندازه آن‌ها کوچک گردد، در اصطلاح به آن اتریشن (Attrition) می‌گویند. کوچک کردن دندان اغلب زمانی توصیه می‌شود که فشردگی کمی در قوس پایین وجود داشته باشد و در عین‌ حال وضعیت دندان‌های فک بالایی در وضعیت مطلوبی قرار داشته باشد، وضعیتی که به آن  اختلاف نسبت بولتون می‌گویند.

وسیع کردن قوس دندانی

keshortho4

همچنین گسترش و وسیع کردن قوس دندان‌ها به‌صورت جانبی می‌تواند فضای اضافی لازم را فراهم کند. اگر موقعیت زبان به ‌واسطه این درمان تحت تأثیر قرار بگیرد، ممکن نتیجه درمان بی‌ثبات گردد.