فرایند و مراحل برداشتن و خارج کردن براکت های ارتودنسی از روی دندان ها

bardashtanberaket

تصور کنید بعد از ماه‌ها یا شاید سال‌ها تحمل درمان‌ ارتودنسی به شکل سیم‌ کشی دندان‌ها اکنون زمان خارج کردن براکت‌های ارتودنسی فرا رسیده‌است. اگر بدانید متخصص ارتودنسی چگونه قرار است براکت‌ها را از دهان خارج کند مسلما بهتر با موضوع کنار آمده و انتظار معقولی خواهید داشت. لازم به ذکر است که فرایند خارج کردن براکت‌ها تقریبا سریع و بدون درد است. در حقیقت مراحل برداشت براکت‌ها از بسیاری جهات راحت‌تر از جاگذاری براکت‌ها است.

مراحل خارج‌ کردن براکت‌های ارتودنسی


درآوردن کش‌ها

ترتیب خارج کردن براکت‌های ارتودنسی برعکس مراحل گذاشتن آن‌ها است. به‌عنوان مثال ابتدا کش‌ها یا الاستیک‌های کوچک که اطراف هر براکت‌ نصب شدند تا سیم (آرچ وایر) را در جای خود نگهدارند باید خارج شوند. متخصص ارتودنسی با کمک ابزار کوچک دندانپزشکی که قلابی به سر آن نصب است هر بند را با دقت خارج می‌کند.

درآوردن سیم

بعد از درآوردن بندهای کش‌ها، ارتودنتیست به سیم‌هایی که روی براکت‌ها قرار دارند دسترسی پیدا کرده و می‌تواند سیم‌ها را خارج کند. در حقیقت مکانیسم اصلی صاف و مرتب‌ کردن دندان‌ها در ارتودنسی برعهده سیم‌ها می‌باشد.

درم رحله بعد با کمک سیم‌چین کوچک سیم‌ها از درون شیار کوچکی که بالای هر براکت و بندهایی که به عنوان لنگرگاه به دندان‌های آسیاب در انتهای دهان نصب شده‌اند خارج می‌شوند.

درآوردن براکت‌ها و بند دندان آسیا

براکت‌هایی که روی هر یک از دندان‌ها چسبیده‌اند به گونه‌ای طراحی شده‌اند که با اعمال مقدار مشخصی فشار به ‌راحتی شل شده و از دندان‌ها جدا می‌شوند. متخصص ارتودنسی با کمک انبردست دندانپزشکی هر یک از براکت‌ها را فشار داده و به آرامی تک ‌تک آن‌ها را از سطح دندان‌ها جدا می‌کند. از آن‌جایی که براکت‌ها با چسب مخصوص به دندان‌ها چسبیده شده‌اند در نتیجه بعد از درآوردن براکت‌ها از سطح دندان‌ها معمولا شاهد  بقایای چسب روی دندان‌ها خواهیم بود. در این مرحله پزشک ماهرانه اقدام به پولیش یا پاکسازی دندان‌های بیمار می‌کند. لازم به ذکر است که از انبردست‌های دندانپزشکی جهت درآوردن بندهایی که ممکن است دندان‌های آسیاب را احاطه کرده‌باشند نیز استفاده می‌شود. از آن‌جایی که این مرحله از کار نیاز به فشار بیشتری دارد بنابراین احساس کمی درد و ناراحتی کاملا طبیعی است.

پولیش و تمیز‌کردن

در این مرحله از کار، متخصص ارتودنسی و یا دستیارش با کمک ابزار دستی مخصوص با سرعت بالا بقایای چسب روی سطح دندان‌ها را پاک کرده و سطح دندان‌ها را پولیش می‌کنند. این مرحله در حقیقت شبیه به جرم‌گیری دندان‌ها در معاینات دندانپزشکی است. با وجود این‌که هیچ آسیبی به مینای دندان وارد نشده اما تا زمانی‌که دندان‌ها به شرایط جدید نبود براکت‌ها عادت کنند ممکن است کمی حساسیت ایجاد شود.

استفاده از ریتینرها بعد از درآوردن براکت‌ها

بعد از درآوردن براکت‌ها، متخصص ارتودنسی در خصوص نیاز به ادامه مراقبت‌های ارتودنسی به‌شکل ریتینرهای دائمی و یا موقت با بیمار گفتگو خواهد کرد. استفاده از ریتینرها در اصل کمک می‌کنند تا دندان‌ها وضعیت خود را حفظ کرده و تغییر شکل ندهند.

گام بعدی شامل عکس‌های‌ رادیوگرافی و یا قالب‌هایی هستند که از دندان‌ها تهیه می‌شوند تا عملکرد موفق براکت‌ها در دستیابی به هدف مطلوب که همان مرتب شدن دندان‌ها است ارزیابی شوند.

احساس بیماران بعد از خارج‌کردن براکت‌ها

بلافاصله بعد از درآوردن براکت‌ها بیشتر بیماران در دهان خود احساس چسبندگی یا مرطوب بودن می‌کنند. حقیقت این امر این است که براکت‌ها در طول ماه‌ها درمان ارتودنسی مانع تماس لب‌ها و گونه‌ها با دندان‌ها و بافت لثه‌ها بودند.

بعد از خارج کردن براکت‌ها، لب‌ها و گونه‌ها در تماس مستقیم با دندان‌ها و لثه‌ها خواهند بود. معمولا بعد از مسواک زدن و استفاده از نخ دندان این حس کم‌کم برطرف شده و بیمار به احساس طبیعی دست خواهد یافت.