درمان عادت فشار دادن زبان با تجهیزات ارتودنسی

presuur

فشار دادن زبان که بلع معکوس یا بلع نارس نامیده می‌شود، نامی است که به نوعی الگوی رفتاری انسانی داده شده است. در این رفتار، زبان در حین بلع، صحبت کردن و استراحت کردن از بین دندان‌های جلو بیرون می‌آید.

فشار دادن زبان در تعداد قابل ملاحظه‌ای از کودکان در سنین دبستان دیده می‌شود. تمامی کودکان پس از تولد دچار فشار دادن زبان هستند اما به تدریج و با بزرگتر شدن کودک، معمولاً این حالت از بین رفته و الگوی نرمال بلع شکل می‌گیرد که در آن زبان به سقف دهان فشار می‌آورد. اگر این الگو به الگوی بلع بالغ‌تر و صحیح تغییر نکند، می‌تواند بر روی دندان‌ها و دهان، اثر منفی داشته باشد. بزرگترین مشکل به لحاظ ارتودنسی در ارتباط با افرادی که دارای عادت فشار دادن زبان هستند، آن است که اغلب این بیماران دچار اپن بایت هستند. اپن بایت اصطلاحی دندانپزشکی است که برای توصیف شرایطی استفاده می‌شود که دندان‌های بالایی و پایینی بر روی یکدیگر قرار نمی‌گیرد.

علت‌ فشار دادن زبان چیست؟


هر چند هیچ دلیل مشخصی برای فشار دادن زبان تشخیص داده نشده است، اما چند دلیل احتمالی آن می‌تواند موارد زیر باشد:

  • مکیدن انگشت
  • برخی پستانک‌های مصنوعی که برای شیر دادن به نوزادان استفاده می‌شود.
  • نفس کشیدن از طریق دهان که می‌تواند باعث شود موقعیت زبان در دهان بسیار پایین باشد. گرفتگی بینی، آلرژی یا انسداد مجاری می‌تواند در نفس کشیدن از طریق دهان موثر باشد.
  • سختی در بلع که می‌تواند ناشی از بزرگ شدن غده‌های لنفی، زخم‌های مکرر در گلو یا ورم لوزه‌ها باشد.
  • بزرگ بودن زبان به صورت غیرعادی
  • زاویه خط فک یا دیگر فاکتور‌های ارثی و فامیلی
  • ناهنجاری‌های عضلانی، عصبی یا دیگر مشکلات فیزیولوژیکی
  • گنگ بودن: کوتاه بودن چین زبانی

احتمال اصلاح این مشکل چقدر است؟


با تعهد و همکاری واقعی کودک و والدین او و در صورتی که هیچگونه مشکل عصبی عضلانی وجود نداشته باشد، تصحیح این اختلال در اکثر موارد ممکن است. در حال حاضر، تصحیح موفقیت آمیز فشار دادن زبان در 75 درصد موارد درمان شده دیده می‌شود؛ 20 درصد بیماران، به دلیل عدم همکاری مناسب و فقدان تعهد نسبت به درمان، با موفقیت درمان نمی‌شوند. 5 درصد بیماران نیز به دلیل فاکتورهای دیگر مانند مشکلات رشد ذهنی و فیزیکی، بهبود نمی‌یابند.

تشخیص


دشوارترین مشکل این بیماری، تشخیص بیماری است. به طور معمول، متخصص ارتودنسی، دندانپزشک عمومی، دندانپزشکان اطفال و گفتار درمانگر می‌توانند مشکل را تشخیص دهند. در بسیاری از موارد، ممکن است فشار دادن زبان تا زمانی که کودک تحت مراقبت‌های ارتودنسی قرار نگیرد مشخص نشود. البته تشخیص معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که کودک مشکلات گفتاری یا دندانی نشان می‌دهد که نیاز به رسیدگی دارد.

درمان


در موارد ساده فشار دادن زبان، نوعی ابزار اصلاح فشار دادن زبان از جنس استیل ضد زنگ در دهان بیماران قرار داده می‌شود که مشابه محافظ دهانی است و به راحتی در دهان فیکس می‌شود. ممکن است استفاده از این ابزار تنها به مدت چند ساعت در روز و در طول شب لازم باشد اما ممکن است متخصص ارتودنسی توصیه کند آن را برای مدت زمان خاصی، به صورت دائمی استفاده کنید. متخصص ارتودنسی و دندانپزشک کودکان اغلب از ابزاری به نام بریس ثابت سقف دهان برای از بین بردن عادت فشار دادن زبان استفاده می‌کنند.

تهیه ابزارهای اصلاح فشار دادن زبان


تجهیزات فشار دادن زبان توسط متخصص ارتودنسی در دهان بیمار فیکس می‌شود. این تجهیزات بر اساس اثر دندان‌ها ساخته می‌شوند و باعث می‌شود کودک ابزاری را دریافت کند که اختصاصاً متناسب با نیازهای او طراحی شده باشد. همچنین کودکان به ابزارها و تجهیزاتی نیاز دارند که متناسب با رشد آنان باشد، بنابراین این ابزارها باید توسط یک متخصص حرفه‌ای دندانپزشکی اطفال ساخته شوند. در بسیاری از موارد، متخصص ارتودنسی توصیه خواهد کرد گفتار درمانی را نیز انجام دهید تا به ترک عادت بیمار کمک شود.