برگشت ارتودنسی: علت و درمان

bargashortho

برگشت ارتودنسی اصطلاحی است که برای توصیف بازگشت موقعیت دندان به موقعیت اصلی قبل از درمان ارتودنسی استفاده می‌شود.  احتمال برگشت دلیل این است که متخصصین ارتودنسی روش خود را به استفاده از نگهدارنده به مدت چند سال تغییر داده‌اند. اگر فرد بالغی باشید که دندان‌هایتان دچار برگشت شده‌اند، ممکن است پس از در آوردن بریس‌ها در نوجوانی به شما گفته شده باشد که می‌توانید استفاده از نگهدارنده را پس از یک یا دو سال متوقف کنید.

این روزها ما به بیماران خود می‌گوییم که نگه‌دارنده‌ها باید تا آخر عمر استفاده شوند. ما توصیه می‌کنیم که نگهدارنده را در شب یا حداقل چند بار در هفته استفاده کنید. اگر هنگام استفاده از نگهدارنده احساس فشار می‌کنید، این نشان دهنده‌ی این است که دندان‌ها به آرامی در حال حرکت هستند. در این صورت نگهدارنده را بصورت شبانه به مدت چند شب استفاده کنید و این احتمال وجود دارد که فشار به تدریج از بین برود.

کلینیک دکتر صالحی درمان‌های نوآورانه و تجهیزات خاص دندانپزشکی را برای کمک به حفظ ارتودنسی و به حداقل رساندن برگشت ارتودنسی ارائه می‌دهد. ما می‌خواهیم که بیمارانمان لبخندی جذاب و طولانی مدت را داشته باشند. ما می‌توانیم به بیمارانی که تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته‌اند و حال با مشکل برگشت مواجه شده‌اند کمک کنیم. متخصصین ما در کلینیک دندانپزشکی دکتر صالحی با ارائه‌ی مشاوره‌ی تخصصی در مورد علل برگشت درمان ارتودنسی، به شما در حفظ و نگهداری ارتودنسی کمک می‌کنند. جهت دریافت وقت مشاوره و یا رزرو نوبت درمان می‌توانید با شماره‌های 02126110052- 02126110053 تماس بگیرید.

دلایل برگشت ارتودنسی


با اینکه برگشت زمانی می‌تواند رخ دهد که نگهدارنده‌ها گم شوند یا بشکنند، عوامل موثر دیگری نیز دخیل هستند. رشد، طول مدت زمان درمان، نوع درمان و اینکه آیا دندانی کشیده شده است یا خیر، مدت نگهداری، و نوع تجهیزات نگهداری استفاده، همگی در علت برگشت ارتودنسی نقش دارند. برگشت کوتاه مدت به عنوان برگشتی تعریف می‌شود که کمتر از یک سال پس از پایان درمان ارتودنسی رخ می‌دهد. این برگشت می‌تواند ناشی از فیبرهای الاستیک در لثه‌ها باشد که دندان‌ها را به طرف موقعیت اولیه‌ی آنها می‌کشد. استفاده از نگهدارنده به منظور کمک به جلوگیری از برگشت کوتاه مدت بسیار حیاتی است.

برگشت بلند مدت بیشتر از یک سال پس از اتمام درمان ارتودنسی رخ می‌دهد و می‌تواند زمانی ایجاد شود که تحت تغییرات فیزیولوژیکی قابل توجه قرار گرفته باشید. عواملی مانند کاهش یا افزایش وزن، و پیری می‌تواند باعث جابه‌جایی دندان‌ها شود. صرف نظر از علت آن، برگشت ارتودنسی شایع است. ده سال پس از اتمام درمان ارتودنسی، 30 تا 50 درصد از بیماران ارتودنسی به طور موثر نتایج رضایت‌بخش دندان‌ها که در ابتدا حاصل شده است را حفظ می‌کنند. پس از 20 سال، نتایح رضایت بخش تا 10 درصد کاهش می‌یابند.

اصلاح برگشت ارتودنسی


دو گزینه برای اصلاح برگشت ارتودنسی وجود دارد.

 نظارت

حرکت بسیار جزئی دندان‌ها حتی با بهترین نگه‌دارنده‌ها و سازگارترین بیماران اجتناب ناپذیر می‌باشند. استخوان و لثه‌هایی که دندان‌ها را نگه می‌دارند با افزایش سن تغییر می‌کنند و در اثر آن نگه‌دارنده‌ها کمی کج می‌شوند.

ساخت نگهدارنده‌های جدید

حرکت جزئی دندان‌ها گاهی اوقات می‌تواند با تعویض نگه‌دارنده اصلاح شود. اگر نگه‌دارنده‌های شما گم یا شکسته شده‌اند جایگزین کردن فوری آنها مهم است. نگه‌دارنده‌های ثابت گزینه‌ای عالی برای حفظ ترتیب دندان‌های پایینی که مستعد برگشت هستند، می‌باشند. نوع متحرک معمولاً برای دندان‌های بالایی توصیه می‌شوند.

درمان مجدد

موقعیت‌هایی وجود دارد که برگشت به حدی است که یک درمان ارتودنسی دیگر برای اصلاح آن لازم است. به عنوان یک فرد بزرگسال احتمالاً از تکرار درمان طفره خواهید رفت زیرا ایده‌ی استفاده از بریس‌های فلزی در بزرگسالی ناخوشایند است. خوشبختانه، گزینه‌های وجود دارند که از نظر زیبایی مطلوب می‌باشند. این روش‌ها شامل براکت‌های سرامیکی و ارتودنسی نامرئی هستند..

ارتودنسی نامرئی برای بزرگسالان گزینه‌ای جذاب است زیرا ترازکننده‌های پلاستیکی شفاف در هنگام قرارگیری بر روی دندان‌ها تقریباً نامحسوس هستند. بریس‌ها موقع خوردن و آشامیدن برداشته می‌شوند بنابراین بر خلاف براکت‌های سیمی معمول نیازی به رژیم غذایی خاصی ندارید. از آنجایی که ردیف کننده‌ها قابل جدا شدن می‌باشند می‌توانید به طور طبیعی به بهداشت دهان و دندان خود بپردازید.

مزایای درمان دوباره


شاید فکر درمان مجدد دلهره‌آور باشد. اما دلایل قانع کننده‌ای برای اصلاح برگشت ارتودنسی وجود دارد که بهتر است در نظر داشه باشید.

 افزایش اعتماد به نفس

همانطور که لبخندی زیبا اعتماد بنفس کودک را افزایش می‌دهد، همین موضوع برای بزرگسالان نیز صادق است. احساس اعتماد به نفس مزایایی در زندگی حرفه‌ای نیز دارد.

 بهبود بهداشت دهان و دندان

هنگامی که دندان‌ها مرتب باشند تمیز نگه داشتن آنها با مسواک و نخ دندان راحت‌تر می‌شود. دندان‌های به هم ریخته شکاف‌هایی ایجاد می‌کنند که در آنها ذرات غذا جمع شده و منجر به تجمع پلاک و جرم خواهد شد.

سوالات رایج در مورد نگهدارنده‌ها


آیا من موظف به استفاده از نگهدارنده هستم؟

  • نگهداری بخشی جدایی ناپذیر درمان ارتودنسی است. این امر امکان حفظ اصلاحات به دست آمده در طول درمان را به بهترین و طولانی‌ترین مدت ممکن فراهم می‌کند. با این حال، تضمین نمی‌شود که دندان ثابت باقی بماند زیرا بسیاری از عوامل غیر قابل کنترل پایداری دندان را تحت تاثیر قرار می‌دهند.
  • استفاده از نگه‌دارنده‌ها یک تعهد نیست زیرا نمی‌توان بیماران را محبور به این کار کرد، اما توسط اکثر ارتودنتیست‌ها یک توصیه‌ی اکید برای تمام بیمارانی است که تحت اصلاحات قابل توجه ارتودنسی قرار می‌گیرند.
  • تجهیزات یا سیم‌های ثابت راحت‌تر هستند زیرا قابل برداشته شدن نمی‌باشند، اما دارای معایب خاصی هستند؛ برای جلوگیری از تجمع پلاک‌های دندانی باید کاملا تمیز شوند و این فرایند می‌تواند برای برخی افراد ناراحت کننده باشد. طول عمر این تجهیزات می‌تواند چندین سال باشد.
  • تجهیزات متحرک همانطور که از نام آنها مشخص است، قابل برداشته شدن از دهان هستند اما به راحتی نیز آسیب می‌بینند یا گم می‌شوند. همچنین بسته به نوع مورد استفاده عمر کوتاه‌تری دارند.
  • انتخاب استفاده یا عدم استفاده از نگه‌دارنده‌ها در نهایت بستگی به تصمیم خود بیمار دارد که یا آمادگی پذیرش برگشت ارتودنسی را دارد یا خیر. معمولاً جابه‌جایی جزئی دندان در صورتی که از نظر زیبایی و عملکردی تاثیری ایجاد نکند، مشکلی ندارد.
  • برخی انواع نامرتبی دندان‌ها و اصلاحات دندانپزشکی بیشتر مستعد برگشت هستند، بنابراین در این موارد نگهداری بسیار مهم‌تر است.
  • برخی پزشکان استفاده از نگهدارنده‌ها را تا آخر عمر توصیه می‌کنند. با اینکه این کار می‌تواند باعث اطمینان از ثبات حدودی دندان‌ها باشد اما نمی‌تواند آن را تضمین کند. نگه‌دارنده‌های متحرک که عمر کوتاه‌تری دارد، در صورتی که فرد تصمیم به استفاده‌ی دائمی از آنها بگیرد که البته غیر واقع‌بینانه است، باید به طور منظم تعویض شوند. با این حال تجهیزات ثابت می‌تواند در صورت تمایل بیمار برای چندین دهه در دهان باقی بمانند و در صورت شکستن به راحتی قابل تعویض هستند. اگر این تجهیزات شل شوند، اغلب می‌توان مجدداً آنها را متصل کرد.

دندان‌های من دیگر حرکت نمی‌کنند، آیا نیازی به استفاده از نگهدارنده است؟

  • بیشتر بیماران پس از مدتی استفاده از دستگاه‌های متحرک را متوقف کرده یا متخصص ارتودنسی در نهایت اجازه‌ی توقف استفاده از آنها را می‌دهد. این تجهیزات به تدریج فرسوده می‌شوند و در نهایت غیر قابل استفاده خواهند بود. طول عمر محدود بیشتر تجهیزات متحرک کوتاه‌تر از انواع ثابت می‌باشد.
  • تجهیزات ثابت (سیم‌ها و اسپلینت‌ها) می‌توانند برای سال‌ها بطور مناسب محکم و دست نخورده باقی بمانند و نوعی از تجهیزات هستند که گاهی اوقات بیماران درخواست برداشته شدن آنها را می‌کنند. دلایل مختلفی می‌تواند برای این کار وجود داشته باشد: مشکل در تمیز کردن (پلاک‌ها و جرم‌های دندان به راحتی تجمع پیدا می‌کنند)، ناراحتی یا تحریک زبان (بسیار نادر)، یا عقیده دارند که دیگر نیازی به استفاده از آنها ندارند (پس از توقف رشد).
  • همانطور که پیش‌تر ذکر شد، در طول عمر همواره نیروهایی بر روی دندان‌ها اعمال می‌شود و عدم مشاهده‌ی تغییرات در طول‌ها و سال‌ها پس از انتهای درمان ارتودنسی، نمی‌تواند تضمین کند که در نهایت تغییری رخ نمی‌دهد. برخی از این نیروها یا دلایلی که توضیح دهنده‌ی عمده‌ی برگشتی است که در طول دوران پس از (۱۲ تا ۱۸ ماه) برداشتن تجهیزات ارتونسی رخ می‌دهد، به تدریج تاثیر کمتری خواهند داشت. این شرایط در تاثیری که الیاف پریودنتال لثه‌ که دندان‌ها را به هم متصل می‌کند می‌تواند در چرخش دندان‌ها داشته باشند، برقرار است. هرچند نیروهای دیگر که اندازه‌گیری و بررسی آنها دشوار است، همواره وجود خواهند داشت از جمله رشد باقیمانده، تاثیر عضلات اطراف دهان، نیروهای جونده، دندان قروچه، سایر عادات دهان و دندان و غیره.