ارتودنسی قبل از انجام ایمپلنت (کاشت دندان) یا بعد از آن؟

orthoimpg

واقعیت این است که فقط افراد انگشت‌شماری می‌توانند تمام دندان‌های خود را ردیف و مرتب حفظ کنند و میلیون‌ها تن دست‌کم یک دندان خود را از دست می‌دهند. بنابراین جای تعجب نیست که برخی هم مشکل نداشتن یک یا چند دندان و هم مشکل نامرتبی دندان‌ها را دارند. راه‌حل نامرتبی دندان‌ها و دندان‌های غائب درمان ارتودنسی و ایمپلنت است. سوالی که پیش می‌آید این است که کدام درمان باید اول انجام شود؟ ارتودنسی یا ایمپلنت؟

بیماران می‌توانند  برای اصلاح طرح لبخند خود از هر دو درمان ایمپلنت و ارتودنسی بهره بگیرند. اگر درباره ترتیب انجام این دو درمان سوال دارید، متخصصین ما برای راهنمایی آماده هستند. کافی است با ما تماس بگیرید تا وقت مشاوره با یکی از متخصصین ارتودنسی مجرب و جراحان ماهر کلینیک تخصصی ارتودنسی دکتر صالحی برایتان در نظر گرفته شود. متخصصین ما بهترین طرح درمان را پس از رادیوگرافی اولیه و معاینه کامل وضعیت دندان‌ها توصیه می‌کنند. برای کسب آگاهی بیشتر و یا رزرو نوبت در کلینیک تخصصی ارتودنسی دکتر صالحی می‌توانید با شماره‌های 02126110052- 02126110053 تماس حاصل فرمایید.

ایمپلنت دندان چیست؟


orthoimpg1

ایمپلنت دندان اسکرو (پیچ) تیتانیومی کوچکی است که جایگزین ریشه دندان غائب می‌شود و روی آن روکش گذاشته می‌شود تا شبیه دندان طبیعی شود. ازآ نجایی که تیتانیوم عنصری زیست سازگار است، ایمپلنت به استخوان جوش می‎خورد و پایه (انکور) محکمی را برای دندان جایگزین به دست می‌دهد. ایمپلنت را می‌توان جایگزین یک یا چند دندان در فک بالا و فک پایین کرد. کاشت دندان انقلابی را در دندانپزشکی ترمیم ایجاد کرده است. کاشت دندان پیشرفته‌ترین درمان تخصصی موجود است که جایگزینی دائمی را برای دندان‌های غائب و لق ارائه می‌دهد. و به این ترتیب با بازیابی عملکرد دندان و خلق لبخندی زیبا اعتماد به نفس بیمار را ارتقاء می‌دهد. کاشت دندان را می‌توان با توجه به شرایط بیمار قبل یا بعد از ارتودنسی انجام داد.

مینی ایمپلنت ارتودنسی چیست؟


orthoimpg2

مینی ایمپلنت یا وسیله انکوریج موقت (TAD) وسیله اسکرو مانند بسیار کوچکی است که از آن در درمان ارتودنسی استفاده می‌شود. محبوبیت مینی ایمپلنت رو به فزونی است، چون این وسیله انکوریج مناسبی را ارائه می‌دهد که به استخوان ثابت می‌شود و سپس به دندان یا بخشی از دندان اتصال داده می‌شود تا آن را به آهستگی در طول درمان حرکت دهد.

انکوریج پایه محکمی است که نیروی ارتودنسی حرکت دهنده‌ی دندان بر روی آن اعمال می‌شود. بهترین حالت این است که انکوریج ثابت بماند و اصلاً حرکت نکند. انکوریج‌ها قبل از ابداع مینی ایمپلنت یا دندان‌های بزرگی مانند دندان آسیا یا نیش یا وسایل ارتودنسی داخل یا بیرون دهان بودند. اما انکوریج‌های قدیمی محدودیت‌هایی داشتند، دندان آسیا در صورت اعمال نیروی بسیار شدید حرکت می‌کند و وسیله ثابت شده روی بقیه دندان‌ها نیز ممکن است جابجا شود. با این حال انکوریج‌های قدیمی نتیجه خوبی را در صورت مدیریت صحیح به دست می‌دادند، اما تردیدی نیست که میی ایملپنت‌ها پایدارتراند.

ایمپلنت قبل از ارتودنسی


تحت بعضی شرایط بهتر است که کاشت دندان قبل از سیم‌کشی دندان‌ها انجام شود. ارتودنتیست با همکاری جراح دهان و دندان طرح درمانی مناسب را برای هر بیمار تهیه می‌کند.

اگر دندان‌های نامرتب نزدیک محل کاشت دندان نباشد، می‌توان کاشت دندان را قبل از ارتودنسی انجام داد. برای مثال اگر فقط سیم‌کشی دندان‌های جلو لازم باشد و دندان غائب دندان آسیا باشد، دندان آسیا را می‌توان قبل از مرتب کردن دندان‌ها جایگزین کرد. به علاوه گاهی متخصص ارتودنسی از ایمپلنت به عنوان بخشی از درمان ارتودنسی بهره می‌گیرد. از آنجایی که ایمپلنت حرکت نمی‌کند، می‌توان از آن به عنوان انکور یا پایه وسایل ارتودنسی استفاده کرد و نتیجه بهتری را از درمان گرفت.

ایمپلنت بعد از ارتودنسی


کاشت دندان بعد از اتمام ارتودنسی متداول‌ترین روش درمان است. چند دلیل برای این اولویت‌بندی وجود دارد؛ نخستین و مهم‌ترین دلیل این است که ایمپلنت را نمی‌توان پس از جوش خوردن به استخوان فک جابجا کرد. دندان کاشته شده برخلاف دندان‌های طبیعی به درمان ارتودنسی واکنش نشان نمی‌دهد. بنابراین اگر قرار باشد دندان‌های اطراف ایمپلنت را جابجا کرد، بهتر است ابتدا تمام دندان‌های مجاور دندان غائب را مرتب کرد و سپس درمان ایمپلنت را شروع کرد.

گاهی لازم است که ابتدا درمان ارتودنسی انجام شود تا فضای لازم برای کاشت دندان ایجاد گردد. در این حالت باید ارتودنسی قبل از جراحی ایمپلنت کامل شود. پس از برداشتن سیم‌کشی دندان‌ها فضای کافی برای کاشت دندان ایجاد می‌شود و در نهایت بیمار به لبخند رویایی خود دست می‌یابد.

قبل از شروع درمان


متخصص ارتودنسی و جراح دهان و دندان طرح درمان ترکیبی ارتودنسی و ایمپلنت را با همکاری یکدیگر تهیه می‌کنند تا بهترین نتیجه ممکن از هر مداخله درمانی به دست آید.

کاشت ایمپلنت عملی سرپایی است که فقط چند ساعت طول می‌کشد. جراح بیمار را در خصوص آمادگی قبل از عمل و مراقبت بعد از عمل راهنمایی می‌کند تا بیمار برای جراحی آماده شود و از روش‌های کاهش عوارض پس از عمل نیز مطلع شود.

عمل جراحی


orthoimpg3

کاشت دندان معمولاً در دو عمل جراحی مجزا انجام می‌شود. ایملپنت یا ریشه مصنوعی تحت بی‌حسی موضعی در استخوان فک کاشته می‌شود، سپس مدتی زمان داده می‌شود تا استخوان التیام یابد و ایمپلنت به استخوان جوش بخورد. پس از آن که استخوان و ایمپلنت یکی شد و بافت التیام یافت، بیمار برای روکش کردن ایمپلنت به کلینیک مراجعه می‌کند. این مراحل معمولاً سه تا هشت ماه طول می‌کشد.

مراقبت پس از ایمپلنت


به بیماران توصیه می‌شود که به مدت 48 تا 72 ساعت پس از جراحی ایملپنت استراحت کنند و به خود فشار نیاورند. استراحت کردن فرایند التیام را تسریع می‌کند و خونریزی پس از جراحی را کاهش می‌دهد. بیمار باید مایعات فراوانی بنوشد که بیش از حد خنک نباشد. بیمار می‌تواند در دو روز پس از جراحی کیسه یخ را در بازه‌های زمانی بیست دقیقه‌ای روی صورت بگذارد. اگر ایمپلنت در فک بالا کاشته شده باشد، گرفتن بینی تا دو هفته ممنوع است. خونریزی جزیی تا دو روز پس از جراحی طبیعی است. بیمار تا دو روز بعد از عمل ناراحتی مختصری دارد، اما روز سوم بهتر می‌شود. تب یک تا دو درجه از عوارض معمول پس از عمل است و نگران کننده نیست. سخن آخر این که اگرچه بیمار می‌تواند هر زمان گرسنه شد، غذا میل کند، اما باید از جویدن مستقیم غذا با سمت درمان شده خودداری کند.

هزینه


کاشت دندان برخلاف دیگر روش‌های جایگزینی دندان به صورت کاملاً سفارشی شده انجام می‌شود تا دندان جدید متناسب با دندان‌ها و دهان باشد؛ بنابراین هزینه ایملپنت دندان هر بیمار با دیگری متفاوت است. چون ایملپنت بسیار بادوام و حتی مادام‌العمر است، کاشت دندان در درازمدت مقرون به صرفه‌تر از دیگر روش‌های جایگزینی دندان است. البته شرط موفقیت درمان و طبیعی به نظر رسیدن ایمپلنت مراجعه به دندانپزشکی مجرب در زمینه کاشت دندان است. شاید تعرفه دیگر روش‌های جایگزینی دندان در ابتدا به نظر کمتر بیاید، اما چون در درازمدت باید بارها هزینه ترمیم آنها را پرداخت کنید، در نهایت از ایمپلنت گران‌تر می‌شود.